Ulaşmak kolay, yakınlaşmak zor
Hiçbir dönemde insanlara ulaşmak bu kadar kolay olmamıştı. Bir mesaj, bir telefon, bir sosyal medya paylaşımı… Birinin hayatına girmek artık birkaç saniyelik bir mesele. Fakat tuhaf olan şu ki, birbirimize ulaşabildiğimiz kadar birbirimize yakın değiliz.
Bugün herkes sevilmek istiyor ama çok az insan sevilmenin getirdiği sorumluluğu taşımaya hazır. İlgi bekliyoruz, anlaşılmak istiyoruz, özlenmek istiyoruz. Ancak bir başkasının duygularına gerçekten alan açmak söz konusu olduğunda geri çekiliyoruz.
Seçeneklerin arasında kaybolan ilişkiler
Sanki ilişkileri bir tercih meselesine indirgedik. Biraz zorlandığımızda vazgeçmek, bir anlaşmazlık yaşadığımızda uzaklaşmak, karşımızdaki insanın kusurlarını tanımak yerine yeni bir ihtimale yönelmek daha kolay geliyor.

Elbette her ilişki sürdürülmek zorunda değil. Fakat her zorlukta yeni bir insan aramaya başlarsak, hiçbir insanı gerçekten tanımaya fırsat bulamayız.
Belki de modern insanın en büyük yanılgısı, kusursuz birini ararken gerçek bir bağın kusursuz olmak zorunda olmadığını unutması.
Hem özgür hem de ait olmak istiyoruz
Üstelik bu yalnızca kadınların ya da erkeklerin sorunu değil. Hepimiz bir yandan özgürlüğümüzü korumak, diğer yandan birine ait hissetmek istiyoruz. Hem bağımsız kalmak hem de birinin hayatındaki vazgeçilmez kişi olmak istiyoruz.
Oysa yakınlık biraz da risk almaktır. Kendini anlatmak, anlaşılmamayı göze almak, gerektiğinde özür dilemek ve karşındaki insanın dünyasına gerçekten yer açmaktır.
Bir ilişki yalnızca güzel anların paylaşılması değildir. Bazen farklılıklarla karşılaşmak, bazen sabretmek, bazen de iki insanın birbirini yeniden anlamayı seçmesidir.
Kalabalıkların ortasında yalnızlık
New York’un hiç uyumayan sokaklarında binlerce insan yan yana yaşıyor. Restoranlarda karşılıklı oturanlar, metroda birbirine bakmadan yolculuk edenler, gece yarısı bir mesajın gelmesini bekleyenler…
Belki de çağımızın yalnızlığı tam olarak burada saklı: İnsanların yokluğunda değil, birbirlerinin hayatında gerçek bir yer bulamamalarında.
Çünkü birinin hayatına girmek başka, o hayatın içinde kalabilecek olgunluğu göstermek başka.
Son bir soru
Belki artık kendimize şu soruyu sormalıyız:
Biz gerçekten bir ilişki mi istiyoruz, yoksa yalnızlığımızı bir süreliğine unutturacak birini mi arıyoruz?
Çünkü birinin dikkatini çekmek kolaydır. Onun güvenini kazanmak, duygularına saygı duymak ve hayatında gerçek bir yer edinmek ise zaman, emek ve cesaret ister.
Belki de çağımızın en büyük romantik ihtiyacı, yeni insanlarla tanışmak değil; birbirimizi gerçekten tanımaya yeniden cesaret edebilmektir.
Dilara KIRMIT
